ΣΕΛΟΥΛΗΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ

Δικηγόρος

Κατάγεται από τους Αρμενιούς και ζει στην Αθήνα.

Έχει συγγράψει βιβλίο για το αγαπημένο του χωριό και 

πλήθος πληροφοριών για αυτό 

μπορεί να βρει όποιος ενδιαφέρεται στην 

ιστοσελίδα http://www.armenioi.gr/

Παρουσίαση: "Στην ομορφιά που χάνεται"

Για το όνομα του χωριού:Το όνομά του δεν ξέρουμε ακριβώς που οφείλεται, αλλά αρκετές είναι οι εκδοχές:

- Ίσως οφείλεται σε κάποιον Αρμένη (κάτοικο της Αρμενίας) που κατοίκησε στην περιοχή σαν μεγάλος τσιφλικάς και καταπίεζε τους κατοίκους.
- Στα χρόνια 1684-1689 οι Τούρκοι και οι Ενετοί πάσχιζαν ποιος από τους δυο θα κρατήσει την Πελοπόννησο, κάτι το οποίο κατάφεραν οι δεύτεροι. Οι Ενετοί έφτασαν στην Πελοπόννησο με το στόλο τους, ο οποίος ήταν τόσο μεγάλος που εντυπωσίασε τους κατοίκους.Αποτέλεσμα του θαυμασμού αυτού ήταν το παρακάτω ποίημα:

Να καθόμουν κι' αλόγιαζα του Ρήγα την αρμάδα

πως «αρμενίζει» κι έρχεται σα νύφη στολισμένη
γυρεύει κόλφο (κόλπο) για να μπει, λιμένα για ν' αράξει
γυρεύει το Χαλήλ Πασά, για να τον πολεμήσει
με τετρακόσια κάτεργα, με 'ξήντα δυο φρεγάδες.  
(Ιστορία Ελληνικού Έθνους)

Από το αρμένισμα των πλοίων (όχι βέβαια μόνο των ενετικών) και επειδή το χωριό τότε βρισκόταν χαμηλά προς τη θάλασσα, λένε πως μπορεί το όνομά του να προήλθε από αυτό.

- Στην εποχή του Βυζαντίου, τότε που αυτοκράτορας ήταν ο Ρωμανός ο Β', ο στρατηγός Νικηφόρος Φωκάς ξαναπαίρνει την Κρήτη. Στα 961 π.Χ. έφερε Αρμένιους για να ενισχύσει το ντόπιο στοιχείο και έτσι ιδρύθηκε το χωριό Αρμένοι στο νομό Χανίων, το οποίο υπάρχει και σήμερα. Στη συνέχεια, έμποροι Αρμένιοι ήρθαν και εγκαταστάθηκαν στην περιοχή, στην οποία έδωσαν το όνομά τους.

-Οφείλει το όνομά του στον Αργοναύτη Ορμενό ή Αρμενό που ήταν εγγονός του θεού των ανέμων Αίολου, γιος του Κερκάφου και πατέρας του βασιλιά Αμύντωρα. Μερικοί από τους Αργοναύτες, στο ταξίδι τους για την Κολχίδα, σταμάτησαν στη Λήμνο όπου οι γυναίκες είχαν διώξει όλους τους άντρες του νησιού. Στη συνέχεια όμως εκδιώχθηκαν στη Σπάρτη και στη Τριφυλία. Ο Αρμένος εγκαταστάθηκε στην περιοχή και έδωσε το όνομά του.

Στην ιστορική εποχή, το χωριό το συναντάμε πιο νότια, στη σημερινή τοποθεσία «Πρίντζιπα». Εντελώς τυχαία στην περιοχή ανακαλύφθηκε μία κολώνα αρχαίου ναού (4ου-3ου αιώνα π.Χ.). Η ύπαρξη τέτοιου ναού μαρτυρά ότι η περιοχή είχε οικονομική άνεση. Μετά την επικράτηση του Χριστιανισμού, ο ναός μετατράπηκε σε Χριστιανικός. Έως τα τέλη του 19ου αιώνα, στην περιοχή υπήρχε η εκκλησία του Αγίου Κωνσταντίνου, την οποία λέγεται ότι έχτισε ο ίδιος ο Μεγάλος Κωνσταντίνος σε μία εκστρατεία του στην Πελοπόννησο. Πολύ κοντά στην εκκλησία βρισκόταν και βρίσκεται ακόμα και σήμερα η πηγή του Πρίντζιπα με το νερό της να βγαίνει από τους βράχους.